De doop in de Heilige Geest

In Handelingen 2 lezen we dat terwijl de 120 discipelen aan het wachten waren op de uitstorting in de Heilige Geest zij allen in tongen gingen spreken. Om die tongentaal is veel te doen geweest nadat in het jaar 1900 een bedienaar met de naam Charles F. Parham (1873-1929) een groep bijbelstudenten uitdaagde om de waarheid hieromtrent te onderzoeken. (Dit is later overgenomen door de interracionale kerk (dus blank en zwart) van Azusastreet onderleiding van William J. Seymour (1870-1922), die algemeen beschouwd wordt als de belangrijkste verspreider van de leer en de ervaring van de doop met de Heilige Geest en de tongentaal. Ondanks dat C.F. Parham nooit benoemd had dat Tongentaal het bewijs was, kwamen de studenten nog op oudjaarsavond 1900, met de hierop volgende bijbelstudie en conclusie.
De doop in de Heilige Geest is de bijbelse ervaring die het eerst beleeft werd op de Pinksterdag. In Handelingen 1:4 en 5 staat:
(4) "En terwijl Hij met hen aanzat, gebood Hij hun Jeruzalem niet te verlaten, maar te blijven wachten op de "belofte van de Vader, die gij," zeide Hij, "van Mij gehoord hebt. (5) Want Johannes doopte met water, maar gij zult met de heilige Geest gedoopt worden, niet vele dagen na deze." " (uit de NBG-1951 vertaling)
Hier wordt gezegd, dat de discipelen, of apostelen, moeten blijven wachten op de Heilige Geest. Hierna kunnen ze Jeruzalem pas verlaten. Als de ervaring van de doop in de Heilige Geest geen duidelijke ervaring was, dan zouden ze nooit geweten hebben wanneer ze Jeruzalem konden verlaten. Het was een duidelijke ervaring voor hen, en door grondig te bestuderen, kunnen wij tenminste deel hebben aan die zekerheid of wij die ervaring ook gehad hebben of niet.

Tabel: Teksten over de doop in de Heilige Geest
1. Handelingen 2:4 (4) "en zij werden allen vervuld met de heilige Geest en begonnen met andere tongen te spreken, zoals de Geest het hun gaf uit te spreken." (uit de NBG-1951 vertaling)
2. Handelingen 8:14-18 (14) "Toen nu de apostelen te Jeruzalem hoorden, dat Samaria het woord Gods had aanvaard, zonden zij tot hen Petrus en Johannes, (15) die, daar aangekomen, voor hen baden, dat zij de Heilige Geest mochten ontvangen. (16) Want deze was nog over niemand van hen gekomen, maar zij waren alleen gedoopt in de naam van de Here Jezus. (17) Toen legden zij hun de handen op en zij ontvingen de Heilige Geest. (18) En toen Simon zag, dat door de handoplegging der apostelen de Geest werd gegeven, bood hij hun geld aan," (uit de NBG-1951 vertaling)
3. Handelingen 10:44-46a (44) "Terwijl Petrus deze woorden nog sprak, viel de Heilige Geest op allen, die het woord hoorden. (45) En al de gelovigen uit de besnijdenis, die met Petrus waren medegekomen, stonden verbaasd, dat de gave van de Heilige Geest ook over de heidenen was uitgestort, (46) want zij hoorden hen spreken in tongen en God grootmaken. (uit de NBG-1951 vertaling)
4. Handelingen 11:15-17 (15) "En toen ik begonnen was te spreken, viel de Heilige Geest op hen, evenals in het begin ook op ons. (16) En ik herinnerde mij het woord des Heren, hoe Hij zeide: Johannes doopte wel met water, maar gij zult met de Heilige Geest gedoopt worden. (17) Indien nu God hun op volkomen gelijke wijze als ons de gave heeft gegeven op het geloof in de Here Jezus Christus, hoe zou ik dan bij machte geweest zijn God tegen te houden?" (uit de NBG-1951 vertaling)
5. Handelingen 13:52 (52) "en de discipelen werden vervuld met blijdschap en met de Heilige Geest." (uit de NBG-1951 vertaling)
6. Handelingen 19:1-6 (1) "En terwijl Apollos te Korinte was, geschiedde het, dat Paulus, na door de bovenlanden gereisd te zijn, te Efeze kwam, en daar enige discipelen vond. (2) En hij zeide tot hen: Hebt gij de Heilige Geest ontvangen, toen gij tot het geloof kwaamt? Doch zij zeiden tot hem: Wij hebben zelfs niet gehoord, dat er een Heilige Geest is. (3) En hij zeide tot hen: Waarin zijt gij dan gedoopt? En zij zeiden: In de doop van Johannes. (4) Maar Paulus zeide: Johannes doopte een doop van bekering [letterlijk: verandering van denken] en zeide tot het volk, dat zij moesten geloven in Hem, die na hem kwam, dat is in Jezus. (5) En toen zij dit hoorden, lieten zij zich dopen in de naam van de Here Jezus. (6) En toen Paulus hun de handen oplegde, kwam de Heilige Geest over hen, en zij spraken in tongen en profeteerden. (uit de NBG-1951 vertaling)
  1. In de EERSTE TEKST lezen we dat ze VERVULD werden met de HEILIGE GEEST en met ANDERE TONGEN begonnen te SPREKEN.
  2. In de TWEEDE TEKST lezen we dat ze een zichtbare ervaring hadden. Wat voor een ervaring dit precies was, staat er hier echter niet.
  3. In de DERDE TEKST staat dat ze de gave van DE HEILIGE GEEST ONTVINGEN in vers 46a uitgelegt met zij hoorden hen SPREKEN in TONGEN en God grootmaken.
  4. In deze tekst legt Petrus uit wat er gebeurde in het vorige hoofdstuk terwijl hij nog sprak. We lezen dat Hij een duidelijke ervaring zag, die hij zeer duidelijk herkende als de ervaring die zij op de PINKSTERDAG hadden, dus ook die van Handelingen 2:4, "en zij werden allen VERVULD met de HEILIGE GEEST en begonnen met ANDERE TONGEN te SPREKEN, zoals de Geest het hun gaf uit te spreken."
  1. In DEZE TEKST wordt een ONDERSCHRIJD gemaakt tussen VERVULD zijn met de HEILIGE GEEST en blijdschap. Blijdschap is een vrucht van de Heilige Geest, zie Galaten 2:22. Wat VERVULD zijn met de HEILIGE GEEST inhoudt wordt door DEZE TEKST verder niet duidelijk gemaakt. DEZE TEKST onderwijst ons wat het NIET is, het is namelijk GEEN VERVULLING met BLIJDSCHAP.
  1. Ten eerste lezen we HIER dat Paulus ervan uit gaat dat ELKE DISCIPEL van JEZUS de HEILIGE GEEST heeft ontvangen op de manier die verderop beschreven wordt. Omdat hij door heeft dat HIER iets niet klopt stelt Paulus deze vraag. Dan blijkt dat er zelfs méér nog niet compleet is aan deze discipelen. Het zijn namelijk geen discipelen van Jezus, maar van Johannes. Paulus legt uit dat Johannes kwam ter voorbereiding van JEZUS, en ter voorbereiding hierom verandering van denken (NBG-1951 gebruikt het woord bekering) predikte. Ze worden opnieuw gedoopt in water, maar nu in de naam van de Here Jezus (vers 5) 1.

    We zien in het laatste vers dat Paulus hen de handen oplegt, en als gevolg lezen we dat de HEILIGE GEEST OVER HEN KOMT. De verklaring hoe dit ZICHTBAAR WAS, is dat zij in TONGEN SPRAKEN en profeteerden.
Conclusie:
Punten van uitleg wat de ervaring is komen we tegen in de volgende teksten: ÉÉN, DRIE, VIER en ZES. In alle 4 de hierboven genoemde punten wordt gesproken over TONGENTAAL als bevestiging van de DOOP IN de HEILIGE GEEST. Bij punt ÉÉN, wordt de PINKSTERDAG beschreven daar waren duidelijk ook andere ervaringen aan de orde, maar TONGENTAAL wordt uitdrukkelijk genoemd. Op wat die andere ervaringen waren kom ik nog terug. Bij punt DRIE, wordt naast TONGENTAAL gezegd dat zij God GROOTMAAKTEN. Bij punt VIER vinden wij een duidelijke verwijzing naar Handelingen 2 waar in dit hoofdstuk over verschillende ervaringen gesproken wordt, maar in vers 4 samen met de betiteling "VERVULD MET DE HEILIGE GEEST", dat er in "TONGEN GESPROKEN WORDT". Bij punt ZES vinden wij TONGENTAAL en profeteren. Kortom bij duidelijke omschrijving van de ervaring vinden wij elke keer alleen TONGENTAAL als constante factor terug! Als iemand dus gesproken heeft in ANDERE TONGEN, is er sprake van de DOOP IN DE HEILIGE GEEST.
In de geciteerde teksten TWEE en VIER lezen wij duidelijk dat er sprake is van een duidelijke ervaring, die herkenbaar was voor de discipelen.
In tekst VIJF wordt slechts gesproken van VERVULLING MET DE HEILIGE GEEST zonder enige verdere vermelding dan dat de vrucht van blijdschap ook in vervullingskracht aanwezig was. Waarvan wij al vastgesteld hadden dat het niets met de DOOP IN de HEILIGE GEEST te maken had.
Ik ga nu over op de ervaringen van de eerste pinksterdag die niet te maken hebben met de doop in de Heilige Geest, maar met de glorie van God. Als u gedoopt wordt in de Heilige Geest, dus spreekt in tongen, betekent dit niet dat u ook direct een ervaring hebt met de glorie van God zoals op de eerste pinksterdag. Gelukkig niet, dat zou niet best zijn voor velen, ik zal hier in de volgende studie over schrijven. Al wil ik alvast zeggen dat het onderwerp "de glorie van God" gekoppeld is aan de doop met vuur maar dit is zeker niet hetzelfde, dit om misverstanden te voorkomen. Nu vertel ik gewoon over de glorie van God.

Voetnoten:
  1. Deze voetnoot bestaat uit informatie die normaal gegeven wordt bij het onderwijs over de doop in water. Voor de compleetheid wil ik het hier ook opschrijven, immers ook hier citeer ik Handelingen 19:5. Dit de tekst, waarbij onenigheid ontstaan is, doordat sommigen op grond van deze tekst onderwijzen, dat er dus gedoopt moet worden in de naam van de Here Jezus in plaats van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Ik geloof dat beiden correct zijn, maar om discussie te voorkomen, zijn wij dankbaar dat velen nu dopen in de naam van de Vader, Zijn Zoon Jezus Christus, en de Heilige Geest. Dit sluit immers elke discussie uit over de correctheid van de doop.
Terug voortgaandeReformatie.nl: De doop in de Heilige Geest (pag. 1). vooruit.